ദൂരെ
മൌനങ്ങളുടെ ഒരു
കൂടാരമുണ്ട്
മഴയുടെ സ്ഥിരതാമസം അവിടെയാണ്
നീല പൂമ്പാറ്റകള് ആണവിടെ കാവല്ക്കാര്
ചക്രവാലങ്ങളില് മഴ
എന്നെ ആക്രമിക്കാന് തയ്യാറെടുക്കുമ്പോള്
നെഞ്ചില് ചെറിയ ഒച്ച അനക്കങ്ങള് കേള്ക്കാം
എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരസ്വസ്തത
നീല പൂമ്പാറ്റകള്
ചിറക് അടിക്കുകയാണ്
മഴയെ വീടിനു പുറത്തേക്ക്
തുറന്നു വിടുകയാണ്
മാര്ച്ച് പതിനാല്
വെയില് തിളയ്ക്കുന്ന ഉച്ച
വായിച്ചിരുന്ന കവിത മടക്കി വച്ച് ഒരുത്തന്
ആത്മഹത്യ ചെയ്തു
കവിതയ്കാണോ കുറ്റം
മരിച്ചവനാണോ കുറ്റം
ഒരു കവിത വായിച്ചാല് ചെയ്യാവുന്നതാണോ
ആത്മഹത്യ
ഒരു കുറ്റം ചാര്ത്തി തീര്ക്കാവുന്നതാണോ
ആത്മഹത്യ
ഒരു ദിവസം പാട വരമ്പത്തൂടെ നടന്ന
ഒരു പെണ്ണിനെ പെട്ടന്നു കാണാതെയായി
കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞു ഉണങ്ങി വരണ്ട പാടത്ത്
ക്രികറ്റ് കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചെരുക്കന്മാരാന്
ആ അത്ഭുതം ആദ്യം കണ്ടത്
പെണ്ണ് ഉടുത്തിരുന്ന നീളന് പാവാടയിലെ മഞ്ഞ പൂക്കള്
കുറെ പാട വരമ്പത്ത് ബാക്കി കിടന്നു
അവന്മാര് അതും പെറുക്കി വീട്ടില് പോയി
തോട്ടില് കുളിക്കാന് പോയ പെണ്ണിനെ കണ്ടില്ലെന്നു
അച്ഛന് കരഞ്ഞു
അമ്മ കരഞ്ഞു
സഹോദരങ്ങള് കരഞ്ഞു
ഒടുവില് കെട്ടിച്ചു വിട്ട വീടിലെ ഷോ കേസില് അവളെ നാട്ടുകാര് കണ്ടെത്തി ............
പുതുവര്ഷം വന്നു
നിറഞ്ഞ ആഹ്ലാദങ്ങള്
ഇന്നു മുതല് ഈ വര്ഷം മുഴുവനും
ഞാന് എന്റെ ഭീകരന് ആഗ്രഹങ്ങള് ലോകത്തിനു
മുന്നിലേക്ക് പൊട്ടി ചിതരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കില്ല
നിലാവ് നിറഞ്ഞ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന മോഹങ്ങളെ
ലോകത്തിനു മുന്നില് തെളിയിക്കുക മാത്രം ചെയ്യും
..............Sri Chinmoy.......The new year..........................
